Sideways

Op verkenning voor Sideways
Tocht van Herzele naar Waarbeke


De vereniging Trage Wegen vzw organiseert deze zomer het hedendaags kunstenfestival 'Sideways'. Buurt- en andere "trage wegen vormen het decor voor een ontmoeting tussen natuur en cultuur. Langs wandelroutes, veldwegen en binnenpaden gaan artiesten uit binnen-en buitenland aan de slag met thema’s als vertraging en mobiliteit, landschap en verhalen, kunst en activisme, vertellingen en wandelende bibliotheken", aldus het persbericht. Arpia, kunst met landschap (www.arpia-art.be) werkt actief en graag mee aan het festival. De steenbakkerij, het epicentrum van Arpia 2012, vormt een stopplaats waar allerlei activiteiten zijn gepland. De deelnemende kunstenaars van Sideways houden halt bij Arpia en gaan ook daar performen en/of werk tonen. De Sideways karavaan komt toe in Herzele op vrijdag 24 augustus 2012 en zet haar tocht verder op 27 augustus richting Waarbeke. Ik ging alvast vooruit als verkenner. Tussen 2 regenbuien door stapte ik de 14 km af op zoek naar potentiële hindernissen. Die waren er amper, op een gesloten privaatweg en een smalle doorgang na, liep alles gesmeerd. Een rustige, stille tocht, met hier en daar verwondering en verrassing...
Een trage start
De tocht in Herzele start aan de oude steenbakkerij in Sint-Lievens-Esse. Het eerste deel van de tocht is bekend terrein voor mij: het Duivenbos. Ik stel meteen een aanpassing van de route voor. Het Duivenbos is een klein, maar fragiel natuurreservaat met grote hoogteverschillen (we zijn in de Vlaamse Ardennen), een bronbos, vele poortjes (om enthousiaste mountainbikers op afstand te houden), een smal knuppelpad en twee avontuurlijke houten trappen. Niet meteen een motiverende start voor de ezel en zijn gevolg. Daarom stel ik voor om de kerkwegel te nemen achter de huizen in de Huigeveldstraat. Hopelijk breed genoeg. We verlaten Herzele via de Beverstraat, een mooie holle weg die enkele jaren geleden door de gemeente is geasfalteerd, een voorbode van een reeks ingrepen die bij wandelaars niet goed is aangekomen. Er werden in het kader van de verbetering van de fietsmobiliteit enkele mooie landwegen verhard. De keuze van het materiaal valt te betreuren.

Na enige tijd (voorbij de laatste huizen) gaat de asfaltweg over in een brede onverharde weg en kom je zowaar in een verlaten zone waar de stilte heimelijk binnendringt en je - als eenzaam wandelaar - dosissen energie uit puurt. Aan de spitsing neem je rechts tussen twee woningen. Opgelet voor het gemene hondje dat vermoedelijk geen bezoek verwacht en uit angst in de schenen probeert te bijten.

Je stapt verder tussen de velden en hoort langzaam het geluid van de moderne mens terugkeren.

Oversteek

Bij de volgende splitsing neem je links tot aan de drukke weg Ninove - Brakel. Tijdens de verkenning waren er werken aan de gang zodat het oversteken wat moeilijk verliep. De varkens keken geamuseerd toe.

De steenweg oversteken kan wat stress veroorzaken omdat het verkeer er druk is. Je neemt de Steenwegdreef (links) tot op het einde en gaat dan de onverharde weg in tussen de huizen.

Deze weg gaat na verloop van tijd over in een tegelpad dat je links volgt om daarna meteen weer rechts af te draaien. je loopt nu ruim tussen de velden. Aan de splitsing hou je rechts aan en volgt een tracee dat nog moeilijk herkenbaar is als een weg. Modder, water, diepe geulen. Het hoort er natuurlijk bij. Plots lijkt de weg op te houden, maar de kaart zegt rechtdoor. Het klopt, deze weg wordt amper bewandeld en wordt alsmaar smaller. Hopelijk kan de ezel er langs.

Links of rechts? Rechts!

Tot hiertoe alles prima. Wat vechten met nat gras en overhangende takken, maar het blijft aangenaam. Nadat je de N460 hebt overgestoken hou je links aan. Je komt opnieuw aan een onverharde landweg die langs een stortplaats gaat. Geur- of visuele hinder zijn er niet of nauwelijks omdat langs het stort een hoge berm is aangelegd. Wat verder wachten een kudde ezels de karavaan op. Mijn komst was blijkbaar een complete verrassing want de dieren bleven me aanstaren tot ik volledig uit hun blikveld verdween. Het grootste knelpunt van het traject ligt voor u: de N45.

Je moet de drukke weg over om daarna naar links langs de berm de weg een 500tal meter te volgen. Volgens de topokaart kunnen we rechtdoor, maar dat blijkt een privaatweg te zijn langs een jachtdomein. Ik kies ervoor om een stuk langs de N45 te stappen (langs een onverharde parallelweg) tot aan de volgende straat rechts (richting Zandbergen). Je stapt een paar keer onder een hoogspaningslijn door. Wat verder neem je rechts de onverharde weg (net voorbij pilaar). Na enkele meters neem je op een kruispunt van landwegen het linkse tracee.

Rechts zou je terug naar de N45 kunnen, maar de blikjes in de bomen en de beschoten papieren schietschijf intimideerde zodanig dat ik mij mijn keuze om rond te stappen niet beklaagde.

Geniet van deze landweg, want het is de laatste voor je in de dorpskom van Zandbergen komt waar het onmogelijk lijkt om via buurtwegen op onze eindbestemming te geraken. Zandbergen is een ideale plek om halt te houden, wat te drinken of een WC-stop te maken.

Laatste rechte lijn

In Zandbergen volg je de weg naar Grimminge. Voorbij de Dender hou je aan de splitsing rechts aan. Wat verder neem je links de Molenbroekstraat. Die gaat na enige tijd over in een betonpad dat de Molenbeek volgt. Op het einde van dit pad neem je rechts de straat tot je aan een onverharde weg komt. Dit is het Stiltepad. Je volgt de beek tot aan de straat. Daar neem je links. Aan de splitsing hou je links aan. Vanaf hier wordt het klimmen via een geasfalteerde holle weg. Opgelet, dit is een vrij gevaarlijke weg met heel wat bochten. De het kruispunt steek je de straat over en neem het tegelpad. Dit is de laatste rechte lijn naar Centrum Waarbeke. Mijn verrassing was groot toen ik tijdens de verkenning op amper 2 meter van mij vandaan oog in oog stond met een marter. Het beestje liep recht op mij af, keek mij aan, draaide zich om en volgde het pad enige tijd terug. Een mooi slot van een aangename wandeling. Net op tijd want ik voelde de eerste regendruppels. Op het einde van het tegelpad neem je rechts tot je aan de kerk komt. Eindpunt.

Meer info over Sideways: www.sideways2012.be 17/8 tot 17/9. Start in Menen, via Herzele, Brussel en Turnhout naar Zutendaal.

Landschapskunst in de Vlaamse Ardennen

Arpia kunst met landschap
zaterdag 20 augustus 2011 tot zondag 9 oktober 2011





Voor het tweede jaar op rij organiseert Arpia vzw deze zomer het kunstproject ARPIA met de oude steenbakkerij te Sint-Lievens-Esse als dynamisch epicentrum. Acht weekends lang, van 20 augustus tot 9 oktober, kan je er genieten van bijzondere artistieke interventies in het omliggende landschap, alsook van tijdelijke kunstwerken binnen en rond de muren van de steenbakkerij. Dit historisch waardevolle bouwwerk wordt tijdens het project omgeturnd tot een tijdelijke ontmoetingsplaats met bar en boekenlounge. Het verregaande engagement van ARPIA ten aanzien van het landschap en haar waarde(n) wordt geaccentueerd door een uitgebreid nevenprogramma: landschappelijke themawandelingen, debat, openlucht brunch, een onderzoeksproject, enz.

Dit jaar worden zes internationale kunstenaars uitgenodigd. Drie ervan maken op verschillende plaatsen in de omgeving een kunstwerk en gaan hierbij aan de slag met de nodige aandacht voor de identiteit van het gebied. Voor het eerst bevinden de werken zich buiten de site van de oude steenbakkerij. Samen met de permanente werken van vorig jaar vormen ze een almaar uitdijende permanente kunst- en wandelroute.

De Franse kunstenaar Gilles Bruni maakt al twintig jaar landschapsinstallaties. In Herzele bouwt hij enkele schuilplekken voor mens én dier met natuurlijke en gevonden materialen. De uit Wales afkomstige Rhodri Davies creëert voor Arpia een windharp (tijdens de opening op 20 augustus geeft hij een concert) en de Japans- Belgische kunstenaar Masashi Eshigo wil, via een even ambitieuze als eenvoudige installatie, een trage (wandel)weg opnieuw openstellen. Dit `work in progres`komt tot stand in sterke interactie met omgeving en bewoners.

Binnen en rond de steenbakkerij worden tijdens het project site-specifieke werken tentoon gesteld. Els van Riel (B) gunt ons, in de vorm van een filminstallatie, een even luchtige als geconcentreerde blik op een alledaags natuurverschijnsel. Christelle Fillod (F) transformeert een deel van de ruimte in een camera obscura. Jesse Cremers (B) brengt statische dingen in beweging via kinetische experimenten en sculpturen. Meer dan de moeite waard….

Naast het beeldende kunstenluik is er tijdens Arpia 2011 tevens een programma waarin het landschap in al zijn hoedanigheden aan bod komt. Duurzaamheid, ecologie en omgevingskwaliteit zijn hierbij de sleutelwoorden. Ieder weekend kan je bijvoorbeeld deelnemen aan themawandelingen onder begeleiding van Chris L. De Smedt. Zij nodigt telkens een expert uit die de wandelaars laat stilstaan bij de waarde(n) van het landschap en de fragiele, samenhang tussen mens en natuur. In samenwerking met diverse partners worden workshops, een debat en een onderzoeksproject georganiseerd waarbij een occasioneel artistieke interventie niet kan ontbreken.

Meer info op www.arpia-art.be.

Andere kunstprojecten in de Vlaamse Ardennen:
Kunst&Zwalm 2011: www.kunst-en-zwalm.be : 27-8 tot 11-9
Ename Actueel 2011: www.ename974.org: 28-8 tot 16-10

OPEN CALL FOR YOUNG ARTISTS

“A bond between art and landscape that results from the fundamental link between man and nature”

Arpia is an art project with a far-reaching commitment towards the landscape and its value(s). The concept of the project fits in the boldly stated: Art with Landscape. When looked at it as concentric circles, in the middle there is a path set out through the landscape, passing several works of art that can be catalogued as Art with Landscape. Around that, during the whole of the summer, lots of activities are being organized, to enlarge the impact of the works of art and to connect them with performance, music, lectures, science, etc.
Ecology is a main concern of the project, but the project wants to go beyond that. To make people take more care of the environment, you must let them feel that they are living in the middle of it and it is a part of themselves. We want to generate positive attention towards landscape and environment. That’s why, for the official launch of Arpia, we had the following sentence returning in every piece of promotion (flyers, posters, website,.): ‘How I learned to stop worrying and love the landscape’.
The works of art are permanent and in 2011 the ‘art walk’ will become longer, with new works of art penetrating the landscape around the Brick kiln subtly and respectfully. A new ‘festival-edition’ of Arpia will open on August 20th and end on October 9th, with thematic walks, a temporary art exhibition, a book-lounge, etc.
The ecological mainframe is translated in every aspect of the project. The works of art have to integrate themselves in their environment and be built of natural, site-specific or found materials. They are mostly larger scale, but even while drawing the attention of the visitor, they have to intensify the experience of the surrounding landscape visually or aurally. While organizing, there will be close attention to put as few pressures on the environment as possible, using materials that respect nature and fit into the story of the surrounding landscape. We focus, through the art works and the activities, on processes (growth and decline) and the rhythm of nature, on the bond between humans and nature, and with all that, on our own future.
Arpia vzw would like to invite young artists to submit their ideas and proposals for a temporary work in the landscape along the old tramway between St-Lievens-Esse and Herzele or at the brick kiln, which could be realised in one of the following festival editions.
The work has to fit in the framework of Arpia, as explained above. Important is that the work is in someway created with or/and for the specific landscape or a specific place and is made out of natural or sustainable material. Performative actions are also welcome. Visiting the site is possible, if wanted with someone from Arpia (after making an appointment).
Arpia will cover the realisation costs.
The Jury consists out of: Lucas Devriendt (Artist), Eugeen Liebaut (Architect), Christel Stalpaert (Professor Art Studies) and Luea Ritter (Curator Arpia).
The decisions will be discussed also with the other board members:), Chris De Smedt (landscape expert), Ellen Dewaele (film producer), Jan Hermans (cultuurbeleidscoordinator Gemeente Herzele)

Please send your proposal to info@arpia-art.be - or Arpia vzw, Doornstraat 40, 9550 Herzele.
The deadline for the edition in 2011 is the 15th of june 2011 - The application should include:

• CV/Bio
• Visual of the the idea
• Short motivation/explanation
• Technical info
• Budget (estimate of necessary materials and services)

For more information you can contact Luea Ritter - www.arpia-art.be

Land Art anno 2010

Zaterdag 11 september ging Arpia van start, een nieuw permanent hedendaags kunstproject aan de oude steenbakkerij in Sint-Lievens-Esse (Herzele). De organiserende vzw, die de steun geniet van het gemeentebestuur en Leader Vlaamse Ardennen, legt de nadruk op kunst MET landschap.

De kunstuiting van Arpia zou bij een onzorgvuldige classificatie wel eens terecht kunnen komen bij de Land Art. Strikt genomen klopt dat misschien wel, maar als we de representatieve Land Artobjecten uit de jaren 1960 en 1970 bekijken, hebben ze bijna niets gemeen met de kunst die Arpia wil brengen, tenzij dat de kunst in het landschap wordt geplaatst, en niet tussen muren. Het icoon van de Lart Art uit 1970 - Spiral Jetty van Robert Smithson – zou niet door de selectie van Arpia geraken omdat de impact van het kunstwerk op het landschap te groot is. Het eist de aandacht op en de omgeving dient alleen nog als canvas. Het is evenmin de bedoeling om een beeldenpark in het landschap op te trekken om de publieke open ruimte te verfraaien. Arpia zoekt naar een eerlijke dialoog tussen mens en natuur. Is de kunst die Arpia brengt nieuw of vernieuwend? Niet als men het kunstobject op zich bekijkt, en daar gaat het net om. Het object op zich is niet belangrijk, wel zijn relatie met de omgeving en de manier waarop het tot stand is gekomen. Professor dr. Em. Marc Antrop (UGent), een internationaal gerespecteerd expert op het vlak van landschapsanalyse, aanvaardde het peterschap van dit project omdat de transdisciplinaire aanpak ook kansen biedt voor het landschap. “Als dit kunstproject betekent dat mensen hierdoor anders naar het landschap gaan kijken, er meer respect voor krijgen, dan geniet Arpia mijn steun”. Antrops engagement heeft echter ook een engagement afgedwongen van de organiserende vzw: overleg tussen en over alle sectoren heen, zowel de ‘harde’ (wetenschap) als de ‘zachte’ (filosofie, kunst) sectoren. Daarom ook dat voor dit project de medewerking is gevraagd van de Hogeschool Gent en Universiteit Gent om een landschapsinventarisatie te maken. Het resultaat van deze analyse zal de komende jaren gebruikt worden om in het landschap op zoek te gaan naar plekken die een kunstwerk kunnen verdragen.

Volgens de regels van de natuur

Bob Verschueren (B), deelnemend kunstenaar van deze editie, vertegenwoordigt perfect de lijn van Arpia. Hij bestudeerde de regels van de natuur en past ze nu ook toe op zijn installaties. In Herzele bouwde hij een boog van takken die vanuit de bak van een afgedankte landbouwkar de aarde in duikt. Het bijzondere aan deze constructie is dat geen enkele nagel, spijker of touw is gebruikt om het geheel samen te houden. Tijdens de opbouw kampte Bob Verschueren met een krachtige storm. De boog heeft geen krimp gegeven omdat, volgens Bob, hij de regels van de natuur heeft gerespecteerd.

Bob Verschueren startte zijn artistieke carrière in de schilderkunst. Het is de kunst die hem tot de natuur heeft gebracht en niet omgekeerd. Nochtans benadrukt Verschueren dat hij geen fanatieke natuurliefhebber of voorvechter is, wel dat hij een bijzondere fascinatie heeft voor de natuur. Zijn eerste werk dat hij maakte in de natuur was ‘Wind Paintings’. Dit werk heeft zijn artistieke weg een wending gegeven. De wetten van de natuur zijn vanaf toen een leidraad geworden omdat ze, aldus Verschueren, aan de basis liggen van de kunst. Nadien heeft Bob Verschueren ook gepoogd om de natuurelementen van buiten naar binnen te brengen (in galeries en musea) om zo aan te mensen te tonen waar het in de natuur om gaat, en dat is niets meer of niets minder dan leven en dood. Zijn werk brengt de essentiële vraag van het leven naar boven, men legt een filosofische weg af. Door de dood te aanvaarden, gaat men meer van het leven houden, krijgt men ook meer goesting om te leven.

Bob Verschueren gaat nog een stapje verder in zijn visie: “Om het beste van de natuur te krijgen, moeten we eerst de natuur respecteren. Net zoals bij mensen, wie respect wil krijgen, moet eerst respect geven. Als mensen deze simpele regel zouden volgen, dan zou er geen oorlog zijn. Conflict begint waar respect eindigt.” Bob Verschuren noemt zichzelf een agnost, deze levensvisie garandeert hem dat alles wonderbaarlijk blijft. En het is deze blik op de natuur die hem bijvoorbeeld anders laat kijken naar afval en die hem de plaats van de mens in de natuur leert relativeren.

Bob Verschueren: “Hanteer je de regels van de natuur, dan ben je met magie bezig, je hebt poëzie nodig om alles uit te leggen. En dat is wat ik doe via de kunst. Het werk in Herzele bijvoorbeeld vertegenwoordigt de conflictueuze situatie die er heerst tussen mens en natuur. Er is een duidelijk aanwezig onevenwicht. Dit onevenwicht probeer ik met een beeld weer te geven. Ik heb het thema ook gebruikt voor een installatie in Finland. Een 23 meter lange tafel schiep de illusie van vergankelijkheid. We kunnen de natuur niet alleen beschouwen als ‘deugdzaam’, er heerst altijd een zekere negativiteit in. Ik wil af van het romantische beeld van een vreedzame natuur. We moeten realist zijn en aanvaarden dat die negatieve dingen deel uitmaken van de natuur. Het besef van het negatieve leidt naar respect. ”

Respect is net ook de kern van Arpia. Het is niet alleen de bedoeling de bezoekers via de kunst naar het landschap te laten kijken, dat ‘kijken’ leidt liefst ook naar zorg. Er wordt bovendien een engagement gevraagd van de kunstenaars. Het landschap moet meer zijn dan een canvas, het werk moet ermee in dialoog gaan en respect uitdrukken. Curator Luea Ritter drukt het als volgt uit: “We moeten openstaan voor andere invalshoeken en de vergankelijkheid van de kunst in dit project aanvaarden. De kunstwerken zullen evolueren, er schuilt een grote dynamiek in en dat maakt het net zo boeiend.” Het gebruik van zoveel mogelijk natuurlijke, ecologische of duurzame materialen is een vereiste. Op die manier kan kunst ook een bijdrage leveren aan de verbetering van de biodiversiteit. Het werk van Bob Verschueren bijvoorbeeld is een ideale schuilplaats voor vogels en insecten, het mos mag rustig zijn gang gaan en als de takkenboog na jaren helemaal opgaat in de natuur, dan zal dat onopgemerkt en volgens de regels van de natuur gebeuren.

Praktisch

Locatie: Oudesteenbakkerij, Kauwstraat 103, Sint-Lievens-Esse

Buitententoonstelling: werken van Bob Verschueren (B), Maarten Vanden Eynde (B), Marie-Hélène Elleboudt (B), Kari Joller (CH) en Agnes Meyer Brandis (D). Permanent toegankelijk vanaf 11 september 2010.

Binnententoonstelling: de Arpia filosofie geïllustreerd aan de hand van quotes, foto’s en mindmaps. Open op 18,19, 25 en 26 september (11u tot 17u)

Kaderprogramma:

Elk weekend rondleidingen en landschapswandelingen

25 september: nocturne met avondbuffet in de oude ringoven, vioolconcert van Dominica Eyckmans en lezing van kunstcriticus John Grande.

13 oktober: Arpia geeft een workshop op Green Work(s), een Europees congres van VLM rond biodiversiteit

4 november: lezing van Han Lörzing (Nederlands landschapsarchitect en planner)

10 december: lezing van Prof.dr.em. Marc Antrop

Meer info:

0487-90 63 1é – info@arpia-art.be - www.arpia-art.be

www.bobverschueren.net

Arpia kunst met landschap

Arpia vzw lanceert op zaterdag 11 september 2010 een nieuw kunstproject in Herzele. De uitvalsbasis is een oude steenbakkerij waar tot in de jaren 1980 bakstenen werden geproduceerd van lokaal ontgonnen leem. Curator Luea Ritter wil met een vorm van land- of ecoart de aandacht vestigen op de fundamentele samenhang tussen mens en natuur. De relatie en interactie tussen de kunstwerken en het landschap (zowel open ruimte als woonomgeving) krijgen meer dan bijzondere aandacht. Chris De Smedt, bestuurslid van Arpia vzw en tevens landschapsdeskundige, introduceerde in de werking een integrale en holistische benadering van landschap. De verschillende lagen die in het landschap aanwezig zijn, worden op uiteenlopende manieren in het project gebracht. Zo zal de bezoeker niet alleen de kans krijgen om naar het landschap te kijken via de kunstwerken, maar ook via wandelingen, brunches, workshops en lezingen. Dat de meervoudigheid van het landschap en de manier waarop de kunstwereld hiermee kan omgaan belangrijk is, onderstreept Arpia door een samenwerking aan te gaan met Hogeschool Gent en Universiteit Gent voor een landschapsinventarisatie. De resultaten van dit onderzoek zullen gebruikt worden om de kunstenaars te informeren over de plek waarmee ze in confrontatie gaan. De wisselwerking kunst/landschap, althans de manier waarop ze bij Arpia wordt geïntroduceerd, is nieuw zowel voor de kunst- als de landschapssector. Vandaar allicht ook de interesse van Professor Marc Antrop die het peterschap van Arpia 2010 aanvaardde. Op zondag 12 september is zowel de steenbakkerij als de tentoonstelling open in het kader van Openmonumentendag. Met het jaarthema 'de 4 elementen' vormt de oven een perfecte verbinding tussen kust en landschap. Meer info over het project vindt u weldra op www.arpia-art.be

11 nieuwe LEADER-projecten in de Vlaamse Ardennen

Op 4 december 2009 werden 11 nieuwe LEADER-plattelandsprojecten erkend, samen goed voor een investering van bijna 1,5 miljoen € in het plattelandsweefsel van de Vlaamse Ardennen. LEADER, wat staat voor 'Liaison Entre Actions de Développement de l’Economie Rurale’, is een Europees subsidiëringsprogramma voor plattelandsontwikkeling. Vrij vertaald betekent het 'samenwerken voor plattelandsontwikkeling'.
De Vlaamse Ardennen zijn voor 6 jaar (2008 – 2013) erkend als LEADER-gebied. In deze periode kunnen jaarlijks plattelandspojecten ingediend worden die tot 65% cofinanciering kunnen ontvangen van het Provinciebestuur, het Vlaamse Gewest en de Europese Unie.

De aanpak van LEADER verschilt van andere Europese programma’s omdat de ingediende projecten beoordeeld worden door een team van plaatselijke ‘streekspecialisten’. Europa laat het dus aan de Vlaamse Ardennen zelf over. In onze Plaatselijke Groep (PG) zetelen 28 geëngageerde mensen uit zowel de publieke als private sector.

De 11 goedgekeurde projecten zijn:

1. Arpia - kunsten met landschappen
Promotor: Vzw Arpia, Herzele
Arpia is een kunstenproject met als filosofie een verbond tussen kunst(vormen) en landschap(svormen), dat voortvloeit uit de fundamentele samenhang van mens en natuur.
De rode draad wordt gevormd door een permanent toegankelijk en evoluerend Land Art traject dat jaar na jaar verrijkt wordt met nieuwe kunstwerken, waarbij de waarneming van de kunstwerken de beleving van het landschap versterkt. Ze gaan op in het ritme van de seizoenen en bestaan hoofdzakelijk uit ecologische materialen.
Het project bestaat verder uit een kaderprogramma waarin van juni tot september jaarlijks diverse artistieke disciplines én niet-artistieke domeinen (landschapsonderzoek, lokale context, …) aan bod komen. (www.artscapes.be)

2. Vlaamse Ardennen topregio consumptieaardappelen
Promotor: Interprovinciaal Proefcentrum voor Aardappelteelt, Kruishoutem
De Vlaamse Ardennen heeft een zeer lange traditie van aardappelteelt. De intensieve aardappelteelt heeft geleid tot aardappelmoeheid op veel bedrijven met een verminderde concurrentiekracht als gevolg. Het PCA zal 40 bedrijven begeleiden in het nemen van economisch en ecologisch verantwoorde maatregelen tegen aardappelmoeheid. Op basis van bemonstering en advisering over de mogelijke maatregelen krijgen de bedrijven een veel beter inzicht in de situatie en mogelijkheden op hun eigen bedrijf.

3. Boerderij-ontmoetingen in 4 seizoenen
Promotor: Vzw Papaver, Sint-Lievens-Esse (Herzele)
Papaver vzw ontwikkelt, samen met lokale partners, activiteiten voor kinderen, jongeren en volwassenen. Deze vzw is gegroeid uit bio-boerderij De Kollebloem, tevens de locatie van het project. Met dit project wil Papaver voldoen aan de lokale vraag naar activiteiten rond de thema's boerderijleven, natuureducatie, voeding, noord-zuid en seizoens- en natuurbeleving. Speciale aandacht gaat naar kansarmen.

4. Eéndagszorgtoerisme voor bijzondere doelgroepen
Promotor: De Kleppe vzw, Everbeek (Brakel)
Sociaal zorgtoerisme voorziet voor mensen met sociale, fysieke en mentale beperkingen in een recreatief aanbod waarin de zorgcomponent sterk aanwezig is. Met dit project “ééndagszorgtoerisme voor bijzondere doelgroepen_ wordt in het hart van de Vlaamse Ardennen een vernieuwend initiatief toegevoegd aan het toerismeaanbod in de regio. Het project richt zich op groeps- en individueel toerisme en biedt faciliteiten inzake toegankelijkheid en zorg ter ondersteuning van mensen met specifieke noden. De boerderij en de omgang met dieren staan centraal in de activiteiten, die aangeboden worden in de vorm van een belevingsdag en een belevingspad.(www.dekleppe.be)

5. Dorpstheater ’t Hoefijzer
Promotor: Gemeentebestuur Herzele
Bewust gesteld tegenover een 'stadstheater' wil dit dorpstheater in de traditie van vroegere dorpstheaters en -cinema's een concrete en laagdrempelige betekenis geven aan 'cultuur op het platteland'. Het authentieke gebouw/annex zaaltje wordt aangepast aan hedendaagse noden. Samen met lokale verenigingen, het dienstencentrum en de Steenoven wordt er een divers en toegankelijk aanbod uitgewerkt aan dagactiviteiten en avondvoorstellingen, waarbij er voorrang gegeven wordt aan lokale en specifieke doelgroepen en actoren zowel wat betreft publiek als qua invulling. De ontmoetingsfunctie van café en feestzaal blijft behouden en de ruimtes op de verdieping worden ingericht als vergaderruimtes.

6. Een verhaal langs een stroom
Promotor: Stad Oudenaarde
Toerisme Oudenaarde zal een landelijke, toeristische route in de scheldevallei, grondgebied Oudenaarde en Zwalm, uitwerken met een permanente fiets- en wandelroute en een occasionele bootroute. Doelstelling is zowel de historische kernen als de natuurlijke en landelijke gebieden rond de Schelde aan elkaar te linken en (historisch) te duiden. Dit laatste gebeurt dmv infoborden en GPS-technologie. Daarnaast is het de bedoeling het parcours van infrastructuur te voorzien en de staat van de voet- en fietspaden te optimaliseren.

7. Kenniscirkels erosie: fase II
Promotor: Steunpunt Erosie (Provinciebestuur Oost-Vlaanderen)
Uitgaande van de resultaten van bevraging bij landbouwers en gemeentebesturen worden kansen, pijnpunten en mogelijke verbeteracties m.b.t. erosiebestrijding binnen het gebied aangepakt via het concept van kenniscirkels. Via bottom-up aanpak wordt gewerkt aan concrete afspraken m.b.t. een duurzame aanpak van erosie. Door uitwisseling van praktische kennis en visie binnen én tussen kenniscirkels kunnen nieuwe ideeën ontstaan. Door het overleg tussen landbouwers onderling en met de gemeentebesturen kunnen er ook nieuwe initiatieven, samenwerkingsverbanden, agrarische verenigingen of lokale machineringen ontstaan

8. Volkegem vernieuwt & Kerselare verbindt
Promotor: Stad Oudenaarde
Bodemerosie is een groot probleem in de Vlaamse Ardennen. Ook de begraafplaats van Volkegem ondervindt schade van bodemerosie. Door de specifieke ligging is er bij neerslag een natuurlijk grondverzet waardoor de graven onderspoelen. Ook de trage wegen errond spoelen uit en kunnen amper nog gebruikt worden. Dit project pakt deze problematiek zodanig aan dat het als voorbeeld kan dienen voor andere erosiegevoelige gemeenten.


9. Natuurbeleving met ouderen op het platteland
Promotor: Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen
In 5 rusthuizen in de Vlaamse Ardennen organiseren RLVA en Vormingplus Vlaamse Ardennen-Dender natuurbelevingsactiviteiten met ouderen. Herinneringen ophalen (reminisceren) staat daarbij centraal. Deze herinneringen worden verwerkt tot een publicatie. Aan het einde worden 12-jarigen betrokken om de ouderen te helpen en samen te leren. Het begeleidend personeel krijgt tijdens het project vorming en middelen (startpakket voor natuurbelevingskoffer). Parallel wordt de natuurbelevingstuin voor ouderen bij Huize Roborst als proefproject mee ondersteund.

10. Onderbescherming Zuid-Oost-Vlaanderen
Promotor: Samenlevingsopbouw Oost-Vlaanderen
Bepaalde rechthebbenden op maatschappelijke dienstverlening (OCMW-aanbod) krijgen om diverse redenen deze steun niet. Dit is onderbescherming en manifesteert zich sterk op het platteland. Project Onderbescherming Zuid-Oost-Vlaanderen speelt hierop in. In 4 gemeentes zoeken rechthebbenden, OCMW's, CAW’s, … drempels die onderbescherming in de hand werken. In dialoog komen ze tot een actieplan en realiseren in een volgende stap een verbeteractie.

11. Rusthuis, Buurthuis!
Promotor: OCMW Erpe-Mere
Dit project koppelt de uitbouw van sociale tewerkstelling aan een bijkomende buurtgerichte sociale dienstverlening: het biedt ondersteuning aan 3 (private) rusthuizen in Erpe-Mere die zich bereid verklaren om binnen hun voorziening een sociaal restaurant te openen en senioren en kansarmen uit de buurt de mogelijkheid te bieden om er een warm middagmaal te nuttigen. Het project voorziet tevens in een ophaaldienst waarbij ook bejaarden, die meer geïsoleerd wonen en zelf niet over vervoer beschikken, thuis opgehaald kunnen worden. Er zal bovendien de mogelijkheid worden geboden om na het middagmaal nog een ontspannings- en/of vormingsactiviteit bij te wonen.

Meer info: Rein Dessers, Coördinator Leader Vlaamse Ardennen
0032 486/37 93 84, www.leadervlaamseardennen.be